Βρίσκονται δύο φίλοι μετά από χρόνια:
- ...Και φέτος πέθανε και η πεθερά μου, λέει ο ένας.
- Σοβαρά; Εγώ την θυμάμαι υγιέστατη! Τί έπαθε;
- Να, μια μέρα εκεί που καθόταν στην κουνιστή του πολυθρόνα, κάνει μια
δυνατή μπρος και πέφτει μέσα στο τζάκι!...
- Ωχ! Και κάηκε ζωντανή;
- Όχι, όχι. Λίγο άρπαξε το κεφάλι της! Αλλά από τον φόβο της κάνει πίσω και
πέφτει πάνω στο σκρήνιο. Όλα τα ποτήρια και τα πιάτα διαλύθηκαν!
- Πωπώ! Χάλια τρόπος να πεθάνεις! Μέσα στα γυαλιά και στα αίματα.
- Α, όχι, δεν πέθανε έτσι. Με την φόρα που ειχε πάει και πέφτει στο
κρυστάλλινο τραπέζι!
- Τι σε εκείνο το μεγάλο το κρυστάλλινο; Εκεί πέθανε;
- Όχι, όχι, το τραπέζι διαλύθηκε και με την φόρα που είχε σπάει την
μπαλκονόπορτα και πέφτει από τα κάγκελα.
- Πώπω! Και μένεις και 4ο όροφο. Σίγουρα σκοτώθηκε με αυτό.
- Όχι, ο αποκάτω μόλις είχε βάλει την καινούρια του τέντα, και έτσι έκανε
ένα γκελ πάνω της και ξαναγυρνά από την μπαλκονόπορτα και πέφτει πάνω στο
κρυστάλλινο φωτιστικό.
- Και έτσι πέθανε;
- Όχι, όχι. Εγώ την σκότωσα γιατί θα μας διέλυε τελείως το σπίτι η κωλόγρια!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΚΟΣΜΙΟΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΗ