Ρόζα Παρκς: η μαύρη αγωνίστρια της ισότητας

Σαν σήμερα 4/2/1913 γεννήθηκε η Ρόζα ΜακΚόλεϊ Παρκς

Η Ρόζα ΜακΚόλεϊ γεννήθηκε την 4^η Φεβρουαρίου 1913 στην Αλαμπάμα. Μεγάλωσε σε μια εποχή που οι φυλετικές διακρίσεις σε βάρος των έγχρωμων είχαν πάρει επικίνδυνες διαστάσεις στον αμερικανικό Νότο. Συμμετείχε (ως το τέλος της ζωής της) στην Εκκλησία των Μεθοδιστών που, εκτός από χώρος συνάντησης των έγχρωμων, υπήρξε και κέντρο οργάνωσης της καμπάνιας για το δικαίωμα στην ψήφο.Μετά το 1931 καταφέρνει, παρά τις δυσκολίες, να τελειώσει το πανεπιστήμιο και εργάζεται ως μοδίστρα σε μια μεγάλη βιοτεχνία. Οργανώνεται στο σωματείο και στη NAACP (National Association for the Advancement of Colored People) και αφιερώνεται στον αγώνα για το δικαίωμα στην ψήφο μαζί με το σύζυγό της Ρέιμοντ Παρκς....

Η άρνηση της Πάρκς να σηκωθεί από τη θέση της δεν ήταν καθόλου εύκολη επιλογή. Στα λεωφορεία την περίοδο εκείνη επικρατούσε ρατσιστικό καθεστώς που επέτρεπε στους έγχρωμους να χρησιμοποιούν τις τελευταίες μόνο θέσεις. O κανόνας για τη διαχείριση των υπόλοιπων θέσεων αφήνονταν στην κρίση των οδηγών, οι οποίοι οπλοφορούσαν. Τη συγκεκριμένη μέρα οδηγός του λεωφορείου ήταν ο ρατσιστής Τζέιμ Μπλέικ που 12 χρόνια νωρίτερα είχε αφήσει την Πάρκς έξω από το λεωφορείο, αφού την είχε αναγκάσει πρώτα να πληρώσει εισιτήριο.

Πολλοί επιμένουν να περιγράφουν την Παρκς σαν μια μοδίστρα που απλώς ήταν πολύ κουρασμένη για να σηκωθεί από τη θέση της. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Από τη μια η Παρκς ήταν ήδη 22 χρόνια οργανωμένη σε πολιτικές και συνδικαλιστικές συλλογικότητες, πράγμα που μέσα της είχε μετατρέψει την αγανάκτηση σε πολιτική άποψη και είχε ατσαλώσει την αντίθεσή της στην δουλοπρέπεια και την ηττοπάθεια. Από την άλλη, η καθημερινή της δράση και συμμετοχή στην προσπάθεια οργάνωσης μποϊκοτάζ των λεωφορείων -που είχε ξεκινήσει από καιρό- της έδωσε την σιγουριά της στήριξης από το κίνημα. Σίγουρα δεν επρόκειτο για κανενός τύπου οργανωμένο σχέδιο -όπως άλλωστε έχει δηλώσει και η ίδια- όμως η Πάρκς ήξερε ότι αυτή της η πράξη ανυπακοής εξέφραζε χιλιάδες ανθρώπους που υφίσταντο τις ρατσιστικές διακρίσεις.

Η Παρκς συνελήφθηκε αμέσως. Την επόμενη κιόλας μέρα οργανώνεται μποϊκοτάζ των λεωφορείων στο οποίο συμμετέχουν πάνω από 40.000 έγχρωμοι, ανάμεσά τους και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Το μποϊκοτάζ κρατάει 381 μέρες και λήγει με την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου να καταργήσει τις φυλετικές διακρίσεις στα λεωφορεία, το 1956. Ένα χρόνο αργότερα ψηφίζεται ο νόμος περί πολιτικών δικαιωμάτων, που υπερασπιζόταν το δικαίωμα στην ψήφο.

Η Ρόζα Παρκς υπήρξε μία από της πολλές γυναίκες του Νότου που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο αφιερώνοντας τη ζωή τους στη διεκδίκηση των ελευθεριών και τις ισότητας και παρ`όλα αυτά δεν έχουν ακόμη τύχει της αναγνώρισης που αξίζουν από την Ιστορία.

trenomag.wordpress.com/