Μεγάλη τράπεζα παγιδεύεται στα “ψιλά γράμματα”

Πρώην αστυνομικός “έστειλε αδιάβαστη” μεγάλη τράπεζα όταν αναμόρφωσε τους όρους της σύμβασης πιστωτικής κάρτας, περιλαμβάνοντας απεριόριστο πιστωτικό όριο και μηδενικό τόκο, ενώ εξασφάλισε ... και την υπογραφή της τράπεζας.

Πρώην αστυνομικός “έστειλε αδιάβαστη” μεγάλη τράπεζα όταν αναμόρφωσε τους όρους της σύμβασης πιστωτικής κάρτας, περιλαμβάνοντας απεριόριστο πιστωτικό όριο και μηδενικό τόκο, ενώ εξασφάλισε ... και την υπογραφή της τράπεζας....

Όλα ξεκίνησαν το 2008, όταν ο τριαντάχρονος πρώην αξιωματικός της Αστυνομίας στην κεντρική ρωσική πόλη του Βορονέζ, Ντμίτρι Αγκάρκοφ, έλαβε ένα mail ρουτίνας με κάποια προσφορά πιστωτικής κάρτας. Οι όροι που περιγράφονταν στη σχετική σύμβαση φαίνεται πως δεν του ταίριαζαν και αντί να την αγνοήσει τη σάρωσε στον υπολογιστή του και στη συνέχεια άλλαξε τους όρους των “ψιλών γραμμάτων” και την έστειλε πίσω στην εκδότρια τράπεζα, Tinkoff Credit Systems

Η εκδοχή της δικής του σύμβασης περιελάμβανε μηδενικό επιτόκιο, απαλλαγή τελών , απεριόριστο πιστωτικό όριο, καθώς και το δικαίωμα του κατόχου της κάρτας να επιβάλλει πρόστιμο 3 εκατομμυρίων ρουβλίων (περίπου 90.000 δολάρια) στην τράπεζα, κάθε φορά που το πιστωτικό ίδρυμα δεν θα συμμορφωνόταν με τους όρους της σύμβασης και άλλα 6 εκατομμύρια ρούβλια (180 χιλιάδες δολάρια) για την ακύρωση της σύμβασης. Οι υπάλληλοι της τράπεζας υπέγραψαν τη συμφωνία που εξέδωσε ο Αγκάρκοφ, παραλείποντας προφανώς να ...διαβάσουν τα “ψιλά γράμματα”.

Δικαστική διαμάχη

Το σκάνδαλο ξέσπασε, πέντε χρόνια αργότερα, καθώς η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια όταν η Tinkoff Systems Credit απαίτησε την κάλυψη απλήρωτων πιστώσεων. Και μέσα σε μια νύχτα ο Αργκάκοφ έγινε ήρωας για χιλιάδες Ρώσους που είχαν εξαπατηθεί πληρώνοντας υπέρογκα τέλη για οφειλόμενες πιστώσεις που περιλαμβάνονταν στα περιβόητα “ψιλά γράμματα” των σχετικών συμβάσεων. “Υπέγραψαν τα έγγραφα χωρίς να τα κοιτάξουν προσεχτικά. Συνήθως οι δανειολήπτες στα δικαστήρια λένε. “Δεν τα διάβασα”, αναφέρει ο δικηγόρος του Αγκάρκοφ, Ντμίτρι Μιχλέβιτς στην οικονομική εφημερίδα Kommersant, συμπληρώνοντας ότι ο πελάτης του θα μπορούσε να αγοράσει ένα νησί κάπου στη Μαλαισία και η τράπεζα σύμφωνα με το νόμο θα έπρεπε να πληρώσει γι 'αυτό”.

Περισσότερα ΕΔΩ στα RBTH