Τελικά ... μαζί τα φάγαμε;

Συνέντευξη του Σίλα Σεραφείμ στο piazzadelpopolo

Τελικά ... μαζί τα φάγαμε;

Ο πυρήνας της δηλώσεως του «μαζί τα φάγαμε» κρύβει την «απεχθή» αλήθεια της συνευθύνης! Το πρόβλημα είναι, αφού τα φάγαμε μαζί, γιατί πληρώνουμε μόνο εμείς; (και μάλιστα ανισοβαρώς;).

Για μένα, η κατάσταση έχει ως εξής: Είναι μια ψαροταβέρνα, όπου την ώρα του λογαριασμού, ο μαγαζάτορας έχει μπερδέψει τα δίχτυα στην προπέλα. Στην παρέα που πήρε μια καυτερή με λαδόξυδο και λίγο ψωμάκι να βουτάει, δίνει το λογαριασμό της παρέας με τις τσιπούρες και τα κρασιά. Στην παρέα με τις τσιπούρες και τα κρασιά, το λογαριασμό της παρέας με τους αστακούς και τις σαμπάνιες. Και στην παρέα με τους αστακούς και τις σαμπάνιες δεν δίνει τίποτα, γιατί αυτή έχει φύγει με την παρέα του τραπεζιού που έφαγε ροφούς και συναγρίδες. Αυτές οι παρέες δεν είναι καν εκεί, όποτε ο μαγαζάτορας σκέφτεται «ευφυώς» ότι κι αυτούς τους λογαριασμούς θα τους πληρώσουν οι υπόλοιποι που βρίσκονται εκείνη την ώρα στο μαγαζί! Το θέμα είναι να πληρωθούν οι λογαριασμοί, αλλά όχι απαραίτητα απ' αυτούς που τους έκαναν.

Το πρόβλημα δεν είναι της «συνευθύνης», αλλά της μη αντιστοίχου αναλογικής απόδοσης τιμωρίας. Θέλω να πιστεύω, ότι αυτοί που έφαγαν μια καυτερή πιπεριά, δεν θα είχαν αντίρρηση να πληρώσουν το λογαριασμό ... της καυτερής πιπεριάς και μόνο!

Όλη η συνέντευξη ΕΔΩ