Θάνατος για ένα εισιτήριο…

Κυριαρχεί στην επικαιρότητα ο θάνατος ενός νεαρού που «πήδηξε» από το αστικό επειδή δεν είχε εισιτήριο.

Φυσικά και είναι κρίμα, άδικο και άκρως ανόητο να χάνεται μια ζωή, για ένα οποιοδήποτε ποσό και γίνεται ακόμα πιο συγκλονιστικό όταν το ποσό αυτό αφορά ένα εισιτήριο. Την υπόθεση έχει αναλάβει η δικαιοσύνη που θα ρίξει φως στις λεπτομέρειες του συμβάντος....

  Όπως μάθαμε η αναπαράσταση που έγινε δικαιώνει την άποψη των υπαλλήλων αφού δεν άνοιγε με κανένα τρόπο η επίμαχη πόρτα παρά με τον τρόπο που περιέγραψαν, αλλά οι λεπτομέρειες δεν έχουν και τόση σημασία, αφού υπάρχουν ειδικοί που θα αποφασίσουν.

Ερχόμενοι όμως στο μετά, δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε: άξιζε η όλη φασαρία με την τραγική κατάληξη; Η άκρα εφαρμογή του νόμου που θέλησαν να επιβάλουν οι υπάλληλοι εκτός από νόμιμη είναι και ηθική; Μια διαλλακτική στάση δεν θα ήταν πιο σωστή;

Από την άλλη πλευρά, μπορεί ο καθένας με το έτσι θέλω να μην πληρώνει εισιτήριο, χωρίς καμιά συνέπεια; Αν είναι έτσι τι τους θέλουμε τους ελεγκτικούς μηχανισμούς; Εμείς που πληρώνουμε το τίμημα είμαστε ανόητοι;

Και κάτι τελευταίο. Η ωμή αλήθεια πονάει και όσο και αν στην συντριπτική μας πλειοψηφεία δεν χρησιμοποιούσαμε την έκφραση λαθρεπιβάτης για έναν άνθρωπο που έχασε την ζωή του, δεν παύει να είναι μια ακριβής αποτύπωση της πραγματικότητας.